تبليغاتX
قا تي پا تي } function OpenLD() { window.open('LinkDump.aspx','blogfa_ld','status=yes,scrollbars=yes,toolbar=no,menubar=no,location=no ,width=500px,height=500px'); return true; }
 

 

                            

 

             امروز فردائیست که دیروز نگرانش بودیم. 

     زندگی کوتاهتر از آنست که به خصومت بگذرد وقلبها

      گرامی تر از آنند که بشکنند.

      آنچه از دست رفته با اشک جبران نخواهد شد و آنچه

      بدست آمده با خنده پایدار نمی ماند ...

    

    سلام دوستان عزیز . این اخرین مطلبی بود که نوشتم .

    متشکرم از تمام دوستانی که تو این مدت با نظراتشون

    منو شاد کردند . برای همتون آرزوی موفقیت و خوشبختی

    دارم .                

                                    ( دنیا )

 

                    

 

 

 

                  

 

 

                                       دنیا        

     

     

      

    

   

    

+ نوشته شده توسط د نيا MT در شنبه هجدهم شهریور 1385 و ساعت 15:55 |
                      

                        

 

 کاش ای تنهاامیدزندگی می توانستم

                فراموشت کنم

 یاشبی چون آتش سوزان عشق درلهیب سینه

   خاموشت کنم ...

 

   

     

+ نوشته شده توسط د نيا MT در یکشنبه پنجم شهریور 1385 و ساعت 0:35 |
 

                        

 

 

       ما دور افتادگانیم

                 درست در انتهای دنیا

     آن جایی که کسی به یادمان نمی آورد

     ترانه های غمگین ما در انزوا نواخته می شوند

                  و مثل ما

     از یاد رفتگان به آنها گوش می سپارند

            ما فراموش شدگانیم ...

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط د نيا MT در دوشنبه بیست و سوم مرداد 1385 و ساعت 12:48 |
 

                         

 

 

   ایکاش می شد راز چشمان تو را 

                       بااشک ماه

   روی گلبرگ گل سرخی نوشت...

    یا نگاهت را میان آسمان 

    تا همیشه قاب کرد ...!   

 

       

+ نوشته شده توسط د نيا MT در چهارشنبه یازدهم مرداد 1385 و ساعت 23:4 |
      

                      

 

 

     همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی

  

   که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

 

 

   

  

  

+ نوشته شده توسط د نيا MT در سه شنبه سوم مرداد 1385 و ساعت 19:4 |
                                       

 

                  

 

                    جا افتاده   

   یادمه که جورابهامو پام کردم .

    کفشهام را هم پوشیدم .

     کراوات هم که زده ام .

      کراواتم با رنگهای آبی و ارغوانی نقاشی شده .

     کت هم پوشیدم که در مهمانی عالی به نظر بیام ..

    ولی هنوز فکر می کنم یه چیزی یادم رفته .

   اون چیه ؟ اون چیه؟

 

                                               (شل سیلور اشتاین) 

                                          

+ نوشته شده توسط د نيا MT در چهارشنبه سی و یکم خرداد 1385 و ساعت 2:10 |
 

 

   روی مخمل لطیف گو نه هات ،

     غنچه های رنگ رنگ ناز ،

      برگهای تازه تازه باز می کند ،

        بهتر از تمام رنگ ها و رازها !

         خوب خوب نازنین من !

          نام تو مرا همیشه مست می کند 

           بهتر از شراب 

            بهتر از تمام شعر های  ناب !        

      

                          

+ نوشته شده توسط د نيا MT در دوشنبه بیست و دوم خرداد 1385 و ساعت 0:47 |

 

 

  بیا سا عتها  را  ...

      روزها یی را که به پای ثا نیه ها سو ختند

           در تنور فردا

                خا کستر می شوند

                     بیا سا عتها را بشکنیم  

                          تا کودکی برای همیشه بما ند .

    

     

                  

+ نوشته شده توسط د نيا MT در جمعه دوازدهم خرداد 1385 و ساعت 19:16 |
 

 

    مرگ، عظیم است .

   ما دهان خندان اوئیم .

 وقتی می پنداریم درمیانه زندگی هستیم،

    او پروا می کند

    در میانه ما بگرید .

+ نوشته شده توسط د نيا MT در چهارشنبه سوم خرداد 1385 و ساعت 23:57 |

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       نگاهت آسمانم بود و گم شد

      دو چشمت سایبانم بود و گم شد

    به زیر آسمان در سایه تو

 جهان در دیدگانم بود و گم شد 

  

 

+ نوشته شده توسط د نيا MT در دوشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1385 و ساعت 23:3 |
 

بسیاری از مردم آرامش را بافعال نبودن و انزوااشتباه می گیرند،حال آنکه آرامش به اوضاع بیرون بستگی ندارد بلکه رویدادی  کاملا درونی است.علت تعیین کننده((آرامش)) یا ((آشفتگی)) از درون ما بر می خیزد نه از بیرون و ما به عنوان انسان می توانیم هر یک از آنها را به اختیار خویش انتخاب کنیم .

در فرآیند تهاجم از آرامش برخوردار نیستیم ،داشتن افکار تهاجم آمیز در ذهن ،به معنای جنگیدن با خود و دیگران است . در چنین فرآیندی آرامش را از دست می دهیم . ذهن آرام از روشنی برخوردار است ، زیرا دارای هیچ گونه افکار تهاجمی وانتقاد آمیز نیست .با پیوستن ذهنها و قلبهای آرام ماست که عشق گسترش می یابد و جوهر هویت الهی ما را باز می تاباند .

حال برای اینکه ترس را به کناری بنهیم و تعمیق ارتباطات را جایگزین جدایی کنیم باید ۱۸ آموزه  ذیل را با خود مرور کنید :

 ۱- می توانم دیگران را مهرورز ببینم یا هراسیده و نیازمند کمک .

 ۲- با آرام نگاه داشتن درون بی توجه به رویدادهای برون ، می توانم آرامش را انتخاب کنم .

 ۳- بهبود نگرشها در ذهنم همه ناراحتی ها را تسکین می دهد .

 ۴- ادراک ، حقیقت نیست، بلکه چون آیینه است . پس آنچه می بینم ، افکار من است . افکار آمیخته با خشم ، دنیایی خشمگین را باز می تاباند و افکار آمیخته با آرامش ، آرامش را در زندگی می گسترد .

 ۵- من قربانی جهانی که می بینم  نیستم . من قربانی افکار خویش هستم ، نه دنیای بیرون . من میتوانم افکار منفی خود را به افکار محبت آمیز مبدل سازم .

 ۶- به یاد خواهم آورد نگرشم نسبت به گناه و عیبجویی ، ترس از عشق را به وجود می آورد ، پس نگاه داشتن گناه و عیبجویی را بی ارزش خواهم دید .

 ۷- هیچ گاه به دلیلی که تصور می کنم ، ناراحت نیستم . هنگاهی که ناراحت هستم ، چنین می نماید که آنچه در جهان بیرون روی می دهد عامل ناراحتی است . در حقیقت علت ناراحتی من ارتباطی با جهان بیرون ندارد .

 ۸- مصمم هستم جهان را با دیده ای دیگر بنگرم . ادراک من نسبت به جهان ، افکار و نظام باورهایم را می سازد ، می توانم افکاری را که به ذهنم راه می دهم ، انتخاب کنم .

 ۹- امروز می خواهم انگیزه ها و رفتار های هیچ کس را قضاوت و تفسیر نکنم ، با تشخیص  اینکه قضاوت ها و تفسیر های من در باره دیگران ، فقط افکار من است . می توانم این  توهمات را کنار بگذارم ، آنگاه نیز خود را از این احساسات رها سازم .

 ۱۰- سلامت ، آرامش درون است و بهبود ، رها کردن ترس . امروز به منظور رسیدن به سلامت حقیقی ، آرامش ذهن را یگانه هدف خود می دانم .

 ۱۱- بخشش ، هر آنچه را می خواهم به من ارزانی می دارد .

 ۱۲- امروز هر کس را که می بینم از دیدگاه تصاویر گذشته نخواهم دیدو بدین سان آنان را از قید قضاوت های خود رها خواهم کرد .

 ۱۳- دادن و گرفتن یکی است و هر آنچه می دهم به خود داده می شود .

 ۱۴- امروز مقایسه خود با دیگران را بدون ارزش خواهم دید . وقتی خود را با دیگران مقایسه می کنم ، نه تنها به خود عشق نمی ورزم ، بلکه دیگران را دشمن خود تلقی می کنم .

 ۱۵- هر گاه می اندیشم باید منتظر آینده باشم تا به شادی دست یابم ،آگاهانه می خواهم که در زمان حال شاد نباشم . شادی حالت طبیعی ذهن است . شادی تصمیم و انتخابی درونی است . و با تجارب و وقایع دنیای بیرونی ارتباطی ندارد .

 ۱۶- تا زمانی که تصور می کنم خشم خواسته های مرا برآورده می سازد ،احساس آشفتگی خواهم کرد و آرامش از من دور خواهد بود . آگاهم که نگاه داشتن خشم هیچگاه آرامش و شادی و عشق را در پی نخواهد آورد ، چون عشق را در کنار خشم ، که صورتی از ترس است ، احساس نخواهم کرد .

 ۱۷- امروز همه آنچه را که احساس کنم ، بدون استثناء درسی مثبت و ارزشمند تلقی خواهم کرد . از دیدگاه عشق می توان از هر تجربه منفی در س مثبت و ارزشمندی گرفت .

 ۱۸- وقتی ذهن خود را تغییر دهم ، زندگیم را دگرگون می سازم و به یاد می آورم که عشق پاسخ کلیه مشکلات است .

 در هر لحظه می توانم آرامش را به جای آشفتگی و عشق را به جای ترس انتخاب کنم . زیرا عشق جوهر هستی انسانها است .

 

                                 ((جرالد جماسکی ))

+ نوشته شده توسط د نيا MT در چهارشنبه بیستم اردیبهشت 1385 و ساعت 1:39 |
 

   دونالد کر وقتی سوی خوش صحبت را دید ،

 

      به جز

 

     نمی توانست چیز دیگری بگوید . 

   و سو گفت : (( دونالد خیلی دوستت دارم ! ))

 

   اما دونالد به جز

 

   چیزی نگفت .

    سو پرسید : (( تو هم منو دوست داری ؟ ))

 

    اما دونالد به جز

 

 

    چیزی نگفت .

    سو خداحافظی کرد و او را ترک کرد .

 

   

    اما دونالد به جز

 

   چیزی نگفت .

    سو هرگز نزد دونالد برنگشت و هیچوقت نفهمید که:

 

      یعنی

     

    

     ((دوستت دارم.))

            

                (( شل سیلور اشتاین ))

 

          

 

+ نوشته شده توسط د نيا MT در سه شنبه دوازدهم اردیبهشت 1385 و ساعت 19:21 |
 

   اي عشق كه دستان خداييت

             برخواهشهاي من لگا م زده ،

             و گرسنگي و تشنگيم را تا وقا ر و ا فتخار  بالا برده،

             مگذا ر توان و استقا متم   

               از ناني تنا ول كند و يا از شرا بي بنوشد

               كه خويشتن نا توانم را وسوسه مي كند.

               بگذار گرسنه گرسنه بما نم ،

                بگذار از تشنگي  بسوزم ،

                بگذار  بميرم و هلاك شوم ،

                پيش  از آن كه دستي برآ ورم

                و از پيا له اي بنوشم كه تو آن را پر نكرده اي ،

                 يا از ظرفي بخورم كه تو آن  را متبرك  نسا خته اي .

    O LOVE , whose lordly hand

  Has bridled my desires,

  And raised my hunger and my thirst

  To dignity and pride ,

    Let not the strong in me and the constand

   Eat the bread or drink the wine

   That tempt my weaker self .

    Let  me rather starve ,

     And let my heart parch with thirst ,

    And let me die and perish ,

    Ere  I stretch my hand

    To a cup you did not fill ,

    Or a bowl you did not bless .

 

                                                                       (Gibran  kahlil Gibran)

+ نوشته شده توسط د نيا MT در یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 و ساعت 2:12 |

 

        از گورخری پرسیدم :

   " تو سفیدی راه راه سیاه داری ،

    یا اینکه سیاهی راه راه سفید داری ؟ "

    گورخره به جای جواب دادن پرسید:

    تو خوبی فقط عادتهای بد داری ،

    یا بدی و چند تا عادت خوب داری ؟

    سا کتی بعضی وقتها شلوغ می کنی ،

    یا شیطونی بعضی وقتها ساکت می شی ؟

    ذاتا خوشحالی بعضی روزها ناراحتی ،

    یا ذاتا افسرده ای بعضی روزها خوشحالی؟

    لبا سهات تمیزن فقط پیرهنت کثیفه ،

    یا کثیفن و شلوارت تمیزه؟

    و گورخر پرسیدو پرسید و پرسید

    وپرسید و پرسید، و بعد رفت .

    دیگه هیچ وقت از گورخرها درباره راه راهاشون

    چیزی نمی پرسم .

                               (شل سیلور اشتاین) 

 

+ نوشته شده توسط د نيا MT در چهارشنبه سی ام فروردین 1385 و ساعت 1:21 |
 

     در این تنهایی تنها و تاریک خدا مانند ،

      دلم تنگ است .

      بیا ای روشن ، ای روشن تر از لبخند ،

      شبم را روز کن در زیر سرپوش سیا هیها:

       دلم تنگ است  

       بیا بنگر چه غمگین و غریبانه

       در این ایوان سر پوشیده

      و این تالاب مالامال

       دلی خوش کرده ام با این پرستوها

           و ماهیها و این نیلوفر آبی

                        و این تالاب مهتابی

        بیا : ای هم گناه من در این برزخ

                     بهشتم نیز و هم دوزخ

       به دیدارم بیا ای هم گناه:ای مهربان با من ،

       که اینان زود می پوشند رو در خوابهای بی گنا هیها

       و من می مانم و بیداد و بی خوابی .

        ... شب افتاده است و من تنها و تاریکم

       و در ایوان و در تالاب من دیریست در خوابند

       پرستو ها و ما هیها و آن نیلوفر آ بی

              بیا ای مهربان با من !

               بیا ای  یاد  مهتابی !

             

                           اخوان ثالث

                                    ( برای سارای عزیزم )

                                                                                                               

+ نوشته شده توسط د نيا MT در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385 و ساعت 22:46 |
 

  كارگردان

  پشت ديوار بلند سن - نشسته

  مي دهد فرمان

  يك يك آدمها

   با سفارشهاي او در صحنه خاطر

   با اشارتهاي  دستانش

             به روي صحنه مي آيند

   مي گريند - مي خندند

   پاره اي دست گروهي را با زنجير مي بندند

   آنكه غالب

            و آنكه مغلوب است

                    بازي اش خوب است

   اي  تما شاگر

               اي زديد صحنه اي خرسند 

                       وز نگاه پرده اي غمگين

   خنده ها و گريه ها و وعده ها و صحنه سازي ها

   جشن ها و سوگواري ها

            كارگردان را

                    بازي دلچسب و مطلوب است

    اي تماشاگر !

            خود به روي صحنه اي شايد . 

+ نوشته شده توسط د نيا MT در سه شنبه پانزدهم فروردین 1385 و ساعت 12:59 |
 

    خداوند

  سند مالکیت بر آسمان را

  به نام کسانی که در زمین خانه ندارند

  امضاء کرده است .

+ نوشته شده توسط د نيا MT در پنجشنبه دهم فروردین 1385 و ساعت 20:31 |

 

 عشق میزبانی مهربان است .

 گر چه برای میهمان ناخوانده- خانه عشق سراب است و مایه خنده.

 عشق از ژرفای خویش آگاه نمی شود

 جز در لحظه جدایی .   

 عشق رازی است مقدس .

  برای کسانی که عاشقند-  عشق برای همیشه بی کلام می ماند

 اما  برای کسانی که عشق نمی ورزند - عشق شوخی 

  بی رحما نه ای بیش نیست .

  عشق واژه ای است از جنش نور که با دستی از جنس نور - بر

  صفخه ای از جنس نور نو شته می شود .

  آدمیان محصول عشق را -تنهابعد از غیبت یار و تلخی صبر و

  تیرگی یاس درو خواهند کرد .

                                     

                                   جبران خلیل جبران  

+ نوشته شده توسط د نيا MT در دوشنبه هفتم فروردین 1385 و ساعت 0:25 |
 

   کنار جاده نشسته ام

  راننده- چرخی را عوض

  می کند

  از آنجا که می آیم

  دل بسته اش نیستم

  به آنجا که می روم

       نیز دل نبسته ام 

   پس چرا نا شکیبا  

       عوض کردن چرخ را می نگرم ؟         

 

+ نوشته شده توسط د نيا MT در پنجشنبه سوم فروردین 1385 و ساعت 14:46 |

                                                                                                                              

                     

    سال نو مبارک  

                  

+ نوشته شده توسط د نيا MT در سه شنبه یکم فروردین 1385 و ساعت 15:2 |